17 czerwca 2010r. klasa 1a pod opieką pań prof. T. Nasiłowskiej, R. Soczkiewicz i K. Urban gościła w Ogrodzie Botanicznym Centrum Zachowania Różnorodności Biologicznej Polskiej Akademii Nauk w Powsinie. Spotkanie odbyło się w trzech częściach.

Najpierw uczniowie Prusa wysłuchali wykładu p. Dariusza Kucharskiego, w którym poruszył on m. in. zagadnienia bioróżnorodności, ekologii oraz przedstawił systematykę roślin – dało to młodzieży szansę przypomnienia sobie wiadomości z pierwszego semestru nauki. Poznaliśmy też niezwykłych przedstawicieli królestwa roślin: roślinę największą (sekwoja), najmniejszą (wolfinia), kwiaty pachnące np. gnijącym mięsem albo żyjące do 2000 lat.

Następnie klasa została podzielona na dwie grupy. Podczas gdy jedna z nich wyruszyła na zwiedzanie ogrodu, druga przygotowywała preparaty i przeprowadzała obserwacje mikroskopowe pod kierunkiem p. Kucharskiego. Oprócz fragmentów roślin, pod mikroskopem znaleźli się też przedstawiciele stawonogów, m. in. krocionóg, dwuparzec, krzyżak oraz pająk o wdzięcznej nazwie zyzuś tłuścioch.

W tym czasie przewodnik – pan Krzysztof Szkopek oprowadzał resztę klasy po ogrodzie i szklarniach. Niestety, ograniczona ilość czasu nie pozwoliła długo podziwiać różnorodnych roślin rodzimych i egzotycznych – zwiedziliśmy tylko ok. 10% czterdziestohektarowego ogrodu. Na koniec wszyscy udali się do banku nasion, gdzie można było zobaczyć, jak przechowywane były różne gatunki roślin – od zamykania w słoikach po zamrażanie ciekłym azotem.

Z Powsina wyjeżdżaliśmy z głowami pełnymi wiadomości z dziedziny botaniki. Zwiedzanie pięknego ogrodu było przyjemnym i pouczającym sposobem spędzenia dnia.

Dnia 7 czerwca 2010 klasa 1f pod przewodnictwem p. Anny Talewskiej i p. Anny Zakrzewskiej wyruszyła w podróż swojego życia. O godz. 6:50 prawie wszyscy stawili się przed szkołą gotowi do drogi. Ostatnią ze spóźnialskich była Sylwia W., która kroczyła dumnie do autobusu xD. Pojechaliśmy... Pierwszym naszym przystankiem był malowniczy Zamość, w którym otrzymaliśmy gorące pozdrowienia od p. Marcina Górznego, za które serdecznie dziękujemy:* Spacerowaliśmy uliczkami miasta podziwiając piękne, ormiańskie kamienice. Wyruszyliśmy w dalszą drogę... Około godziny 19 dotarliśmy do celu naszej wyprawy- Ustrzyk Dolnych.

Następnego dnia podróżowaliśmy trasą Małej Obwodnicy Bieszczadzkiej, odwiedzając zaporę wodną w Solinie i Myczkowcach. Kolejnym punktem naszej wycieczki był rejs statkiem po Zalewie Solińskim. Nagła zmiana pogody nieco pokrzyżowała nam plany :(  i wróciliśmy do ośrodka.

Trzeci dzień spędziliśmy na poligonie przy sąsiednim ośrodku. Atrakcjami było: strzelanie z łuku i wiatrówki, zajęcia alpinistyczne, konkurs strzelecki. Lecz najbardziej w pamięci utkwił nam rajd samochodami terenowymi. Wracając do miejsca zamieszkania wykąpaliśmy się w pobliskim strumyku, a następnie Justyna G. zrobiła pranie. Chłopcy korzystając z okazji, która mogła się więcej nie powtórzyć, przynieśli swoje ''pachnące'' skarpetki (o_O). Wieczorem zorganizowaliśmy  ognisko i dyskotekę. Wraz z p. Zakrzewską bawiliśmy się fantastycznie.

Przedostatniego dnia ruszyliśmy trasą Dużej Obwodnicy Bieszczadzkiej. Wszyscy razem weszliśmy na Połoninę Caryńską (1297m n.p.m.). Po trudnej wspinaczce, szczęśliwi i zmęczeni dotarliśmy na sam szczyt, w nagrodę dostając własnoręcznie malowane aniołki bieszczadzkie. Po zejściu z góry wyruszyliśmy do Cisnej, gdzie odwiedziliśmy Siekierezadę, a następnie posililiśmy się w miejscowych knajpkach. Wróciliśmy do ośrodka. Po kolacji pragnęliśmy się wykąpać, lecz był mały problem -  nie było wody! Pomogli nam sąsiedzi :).

Ostatniego dnia naszej wyprawy zwiedziliśmy Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku oraz Pałac w Łańcucie. Około godziny 21:30 szczęśliwie dotarliśmy do Siedlec. Chcąc nie chcąc musieliśmy wrócić do szarej rzeczywistości i spraw szkolnych.

Mamy nadzieję, że w przyszłym roku uda nam się zorganizować kolejną wycieczkę :).

Na Wielkiej Rawce.

W piątek wieczorem wróciła z bieszczadzkich wykrotów grupa najtwardszych licealistów, którzy przez ostanie pięć dni udowodnili , że potrafią przeżyć w trudnych warunkach terenowych a Bieszczady są możliwe do pokonania nawet w prawie 40 stopniowym upale.

Wyprawę naszą rozpoczęliśmy w poniedziałek wczesnym rankiem. Gdy ostatni plecak zmieścił się w luku bagażowym ruszyliśmy w stronę Sandomierza. Wiele osób zadawało sobie pytanie jak tam dojechać, gdyż media wyraźnie informowały o niedostępności tego miejsca z powodu powodzi. Jednak my wiedzieliśmy, że stara cześć Sandomierza jest możliwa do zwiedzania. Będąc w ciągłym kontakcie z szefem sztabu powodziowego wiedzieliśmy jaką wybrać trasę i jak bezpiecznie dotrzeć do miasta. I udało się. Sandomierz bardzo podobał się uczniom ale przerażeni byliśmy rozmiarami powodzi na prawym brzegu Wisły. Rozlewiska widzieliśmy z Bramy Opatowskiej. Obserwowaliśmy także akcję obrony wału przy hucie sandomierskiej, która prowadzona była z użyciem wojskowych helikopterów.

Wieczorem dotarliśmy do Ustrzyk Dolnych.

Dwa kolejne dni pozostaną na długo w pamięci i na trochę na skórze postaci otarć i siniaków wszystkim uczestnikom naszej wyprawy. Każdy próbował swych sił jako młody alpinista na prawdziwej skale, nie było końca zjazdom linowym do rwącego i całkiem zimnego Strwiąża a rozgrywki paintballowe ciągnęły się całymi godzinami bez względu na ilość i wielkość ran ,,postrzałowych”. Jeep terenowy niejednokrotnie zakopywał się w bagnistym terenie wożąc wojsko na zwiady a prawo jazdy na quada zdobył każdy kto tylko zdecydował się pokonać wyznaczoną trasę . Wódz Konrad  dbał o sprawny przebieg akcji oraz o bezpieczeństwo całej ekipy dowodząc jednocześnie kuchnią polową i ośrodkową aby wojsko było odpowiednio odżywione. Na ognisku powstawały rewelacyjne zupy gotowane na wodzie ze strumyka a herbata była miętowa ale z mięty, którą musieliśmy sami znaleźć i rozpoznać w terenie. ,,Kompania karna” szorowała gary w zimnej rzece jak to w wojsku bywa. A uśmiech nie znikał z buziek.

W czwartek umówieni przepisowo z przewodnikiem bieszczadzkim, (bardzo przystojnym GOPRowcem jak się okazało) rano wyruszyliśmy na szlak zdobywając Mała i Wielką Rawkę.

A ponieważ pogoda była cudna (poza temperaturą o ogromnej wysokości) mogliśmy rozkoszować się przecudnymi widokami Bieszczad. Przy okazji wyprawy wiele dowiedzieliśmy się o geografii i historii tego regionu. Po południu odwiedziliśmy galerię ikon i Siekierezadę w Cisnej jako miejsce towarzyskich spotkań zakapiorów bieszczadzkich.

W międzyczasie – a byliśmy bardzo zajęci -  udaliśmy się na zaporę w Solinie -  to miejsce wypada zobaczyć będąc w Bieszczadach. Znaleźliśmy także chwilę na regenerację sił na miejscowej pływalni, na grę w bilarda, tenisa stołowego oraz siłę na nocne pogaduchy.

Ostani dzień to wizyta w muzeum w  Hrubieszowie i zwiedzanie unikalnej wystawy „Troja – Sen Henryka Schliemanna”. Około 20.00 poobijane, opalone bieszczadzkim słońcem i nieco zmęczone prusowe wojsko nauczyciele dowodzący oddali w ręce stęsknionych rodziców. Na szczęcie wakacje tuż tuż…

Grono Pedagogiczne dotarło na Wielką Rawkę szybciej niż młodzież

Na Małą Rawkę zresztą też...  to pestka

Twarde dziewczyny - mat- fiz nie boi się niczego.

 Odwaga Kingi nie zna granic.

Najładniejsza drużyna paintballowa w całych Bieszczadach

Oby nie odpłynęli na Ukrainę...

Dziewięciu pancernych i ... deszcze niespokojne

W związku z ostatnimi sukcesami grupy "NO NARESZCIE", pojawił się pomysł powołania kółka teatralnego, działającego w naszej szkole. Działalność koła rozpocznie się w następnym roku szkolnym, jednak już teraz serdecznie prosimy wszystkich zainteresowanych uczniów o zgłoszenie chęci uczestnictwa w projekcie. Mamy zamiar przeprowadzać warsztaty z aktorami i reżyserami, brać udział w różnorodnych konkursach teatralnych i występować zarówno w szkole, jak i na dużej scenie.

Mamy nadzieję, że wkład kreatywnych i wszechstronnych uczniów pozwoli na dynamiczne rozwijanie się kółka. Jeśli jesteś utalentowany aktorsko, plastycznie, pisarsko lub po prostu lubisz teatr i chciałbyś się przyłączyć, z radością powitamy Cię w kręgu miłośników Melpomeny : ) Zgłoszenia przyjmuje Natalia Kobylińska z klasy 1i.